TEKSTEN CURSUS

Week 2 2010

Fragment uit het hoofdstuk 'Je bent niet je denken' uit ‘De kracht van het nu’ van Eckhart Tolle

Verlichting - wat is dat'?
Een bedelaar zat al dertig jaar aan de kant van een weg. Op een dag kwam er een
vreemdeling voorbij. 'Hebt u wat geld voor me'?' vroeg de bedelaar, terwijl hij
mechanisch zijn oude honkbalpet ophield. 'Ik kan je niets geven', zei de vreemdeling. Toen vroeg hij: 'Waar zit je eigenlijk op'?' 'Niets bijzonders', zei de bedelaar, 'het is gewoon een oude kist. Ik zit er al op zolang ik me kan herinneren.' 'Heb je er wel eens in gekeken'?' vroeg de vreemdeling. 'Nee', zei de bedelaar, 'waarom zou ik? Er zit niets in.' 'Neem eens een kijkje', zei de vreemdeling met enige nadruk. De bedelaar slaagde erin de deksel open te wrikken. Hij was stomverbaasd. vol ongeloof en heel opgetogen toen hij zag dat de doos vol zat met goud.
Ik ben die vreemdeling die je niets kan geven maar je vertelt eens naar binnen te kijken. Niet in een kist, zoals in de gelijkenis, maar in iets nog veel dichter bij huis: jezelf.
Ik hoor je al zeggen: 'Maar ik ben helemaal geen bedelaar.'
Maar alle mensen die hun werkelijke rijkdom, namelijk de stralende vreugde van het Zijn en de diepe, onwankelbare vrede die daarmee samengaat, nog niet gevonden hebben, zijn bedelaars, ook al beschikken ze over grote aardse rijkdom. Ze zoeken buiten zichzelf naar een beetje plezier of bevrediging, naar bevestiging, veiligheid of liefde, terwijl ze in zichzelf een schat meedragen die niet alleen al deze dingen omvat maar ook oneindig veel groter is dan alles wat de wereld te bieden heeft.
Het woord 'verlichting' roept het beeld op van een bovenmenselijke prestatie, en het ego houdt het graag zo, maar het is gewoon je natuurlijke staat van gevoelde
eenheid met Zijn. Het is een staat van verbondenheid met iets dat onmetelijk en onvernietigbaar is, iets dat bijna paradoxaal tegelijk in wezen jij is en toch veel groter is dan jou. Het is het vinden van je werkelijke natuur achter je naam en vorm. Het onvermogen om die verbondenheid te voelen wekt de illusie op dat je afgesneden bent van jezelf en van de wereld om je heen. Dan zie je jezelf, bewust of onbewust, als een geïsoleerd fragment. Er komt angst in je op en conflict binnen jezelf en met de buitenwereld wordt de norm.

Naar de andere weekteksten