TEKSTEN CURSUS

Week 3 2010

Fragment uit het hoofdstuk 'Je bent niet je denken' uit ‘De kracht van het nu’ van Eckhart Tolle

'Wat is het grootste obstakel om deze werkelijkheid te ervaren?'

De identificatie met je verstand, waardoor het denken dwangmatig wordt. Niet
kunnen ophouden met denken is een afschuwelijke kwelling, maar we beseffen
dat niet omdat vrijwel iedereen eronder lijdt, met als gevolg dat we het als normaal beschouwen. Dit onophoudelijke mentale lawaai verhindert dat je het rijk van de stilte in je vindt dat onafscheidelijk is van Zijn. Het schept ook een verkeerd, door het verstand voortgebracht zelf dat een schaduw van angst en lijden voor zich uit werpt.
De filosoof Descartes geloofde dat hij de meest fundamentele waarheid gevonden had toen hij zijn beroemde uitspraak 'ik denk, dus ik besta' deed. In werkelijkheid maakte hij de meest elementaire fout die er is: het gelijkstellen van denken met Zijn en identiteit met denken. De dwangmatige denker, en die aanduiding slaat op vrijwel iedereen, leeft in een toestand van afgesneden-zijn, in een krankzinnig ingewikkelde wereld met een aaneenschakeling van problemen en conflicten ' een wereld die een afspiegeling is van de steeds verder gaande versplintering van het verstand. Verlichting is een toestand van heel zijn, van 'bijeenzijn' en dus van vrede. Eén met het leven in zijn gemanifesteerde aspect, de wereld, maar ook met je diepste zelf en het niet-gemanifesteerde leven - één met Zijn. Verlichting is niet alleen het einde van het lijden en van het voortdurende conflict tussen binnen en buiten, het is ook het einde van de afschuwelijke verslaving aan onophoudelijk denken. Wat een ongelooflijke bevrijding!

Naar de andere weekteksten