Thuis-retraite

Een retraite thuis

Eind april had ik me aangemeld voor een daily life retraite op de Noorder Poort. Ik had behoefte om een aantal dagen me te oefenen in alledaagse bezigheden. Toen dit programma niet doorging, besloot ik thuis hetzelfde programma te gaan volgen. Ik legde mijn plan voor aan Tenjo osho. Zij vond het een goed idee en adviseerde mij om het schema flexibel te hanteren omdat een thuissituatie anders is als die op de Noorder Poort. Deze aanwijzing bleek mij later goed van pas te komen.

Ik overlegde met mijn man. Ons contact zou zich beperken tot koffiedrinken en het avondeten, momenten waarop er ook gesproken kan worden in het retraiteschema van de Noorder Poort.

De structuur van mijn dagen lag vast in het schema van de daily life retraite. Opstaan om 6.00 uur, daarna zazen, kinhin, zazen. Voor mijn werkperiodes in de ochtend deed ik schoonmaakwerk in huis. Middags onkruid wieden in de tuin, gevolgd door twee periodes van zitten en langzame kinhin. Ook s’avonds twee keer zitten en langzame loopmeditatie. De vrije ruimten tussen de activiteiten gebruikte ik vooral om mijn ervaringen op te schrijven. Hierbij keek ik vooral naar oorzaken van onvrede. Ja, vaak wilde ik het anders dan het ging.

Het waren bijzondere dagen. Ik zag helderder dan voorheen hoe ik mijn werk deed. Misschien omdat ik in mijn vertrouwde omgeving werkte? Ik deed het werk dat gedaan moest worden. Andere dingen waren niet aan de orde. Het was prettig. Niet gejaagd omdat er nog zoveel andere dingen moesten.

Ik had me voorgenomen om in de koffiepauze en tijdens het avondeten me te oefenen in juist spreken en luisteren. Naderhand was ik verbaasd hoe zo’n pauze dan verlopen was. Ik had moeite om bij mijzelf te blijven. Een manier van spreken en luisteren die ik ken van mezelf, maar nooit zo duidelijk had gezien. In een gesprek opgaan waarbij ik geen contact heb met mezelf en ook niet echt met de ander.

Af en toe was er contact met anderen tijdens mijn werkperiodes. Iemand die mij groette tijdens het wieden. Ik groette terug, maar gebruikte ook de gelegenheid om deze buurtgenoot even een boodschap door te geven. Niet helemaal de bedoeling. Ook belde familie die in de buurt was of het paste om langs te komen. Mijn man antwoordde dat hij het heel leuk vond maar dat ik waarschijnlijk niet aanwezig zou zijn. Ik was even in tweestrijd, maar koos voor mijn retraite. Gevolg was dat ik die ochtend geen schoonmaakwerk in huis deed. Ik ging studeren. Flexibel zijn.

Ik vond het soms lastig om niet op mijn telefoon te kijken, en de vaste telefoon niet op te nemen. Vooral toen er onverwachte kwesties speelden van een overlijden en een dringende oppasverzoek. Tijdens de koffiepauze werd ik bijgepraat en was het lastig om mij ervan los te maken. Op de Noorder Poort zou dit niet aan de orde zijn geweest.

Soms zat het verlangen om deze thuisretraite tot een succes te maken mij in de weg. Zoiets als de hele dag in aandacht leven. Onvrede dus.

Na afloop van de retraite merkte ik hoe waardevol deze dagen voor mij waren geweest. Met name de zitmeditaties. Ze maakten dat ik meer gericht bleef overdag. De thuissituatie liet dat mooi zien.

Lisette Durenkamp